راه‌هاى ورودى مكه مىرفتند و هرگاه مىديدند كه كسى خوار و بار براى فروش به مكه آورده ، او را از فروش چيزى به بنى هاشم منع مىكردند و تهديدش مىكردند كه اگر چيزى به آنها بفروشد ، اموالش را غارت خواهند كرد . ( 1 ) براى همين هر كسى كه وارد مكه مىشد ، جرأت نمىكرد چيزى به آنها بفروشد و هر كسى كه چيزى به آنها مىفروخت ، اموالش را غارت مىكردند و خديجه اموال فراوانى داشت كه همه آنها را در زمان شعب بر رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و مسلمانان انفاق كرد . آنها چهار سال در شعب باقى ماندند و به جز در موسم حج ، امانى نداشتند و دادوستد نمىكردند ، در مكه هر سال دو موسم برپا مىشد : موسم عمره در ماه رجب و موسم حج در ماه ذى الحجّه . هنگامى كه موسم فرا مىرسيد ، بنى هاشم از شعب خارج مىشدند و به دادوستد مىپرداختند و پس از اتمام موسم كسى جرأت نمىكرد كه از آن خارج شود تا موسم بعدى فرا برسد كه دوباره به فعّاليّت مىپرداختند . ( 2 ) رسول الله صلّى اللّه عليه و آله در هر موسمى از شعب خارج مىشد و نزد قبايل عرب مىرفت و به آنها مىگفت : مرا حمايت كنيد تا مقدارى از كتاب خدا را براى شما بخوانم و در عوض خداوند به شما بهشت را عطا مىكند ، اما ابو لهب در پشت سر وى حركت مىكرد و مىگفت : حرف‌هاى او را قبول نكنيد ، برادرزاده‌ام شخصى جادوگر و دروغگو است . ابو العاص بن ربيع - كه داماد رسول الله صلّى اللّه عليه و آله بر دخترش زينب بود - شبانه مقدارى گندم و خرما را بر شتر بار مىكرد و آن را جلوى در شعب مىآورد و سپس حيوان راهى مىكرد تا داخل شعب برود . براى همين رسول الله صلّى اللّه عليه و آله گفت : « ابو العاص داماد ما شد و حق دامادى را خوب ادا كرد . هنگامى كه ما در شعب محاصره بوديم او خوار و بار را بر شتر بار مىكرد و شبانه آن را به شعب مىفرستاد . ( 3 ) ايمان ابو طالب - رضى الله عنه - قريش براى ابو طالب پيغام فرستاد كه محمد صلّى اللّه عليه و آله را به ما بسپار تا او را به قتل برسانيم ، آنگاه تو را پادشاه خويش قرار مىدهيم . ابو طالب قصيده‌اى طولانى در اين باب گفت كه بعضى از آن چنين است : - آيا نمىدانيد كه اين فرزند ما نزد ما تكذيب نشده است و به سخنان باطل اعتنايى ندارد . - او همان سفيدرويى است كه به خاطر او طلب باران مىشود و او اميد و پشت و پناه يتيمان و بيوه‌زنان است . - سؤال كنندگان بنى هاشم به دور او مىچرخند و در كنار او در نعمت و فضل به سر مىبرند .